Waarom ik bewust kies voor diervriendelijke wol

Diervriendelijke wol is simpel gezegd; wol waarbij het welzijn van het dier voorop staat. Geen pijnlijke ingrepen, geen slechte leefomstandigheden, en scheren gebeurt rustig en zorgvuldig. Voor mij is dat belangrijk: als je met een natuurlijk materiaal werkt, hoort daar respect voor het dier bij. Ik wil niet dat iets wat ik maak met mijn handen, begint met dierenleed. Daarom werk ik alleen met wol die afkomstig is van schapen die niet gemulesed zijn, die fatsoenlijk worden gehouden en waar geen wrede praktijken aan te pas komen.

De werkelijkheid achter wol: Wat is mulesing?

In Australië, waar een groot deel van alle merinowol vandaan komt, wordt nog steeds een ingreep toegepast die zo pijnlijk is dat je je afvraagt hoe het in 2025 nog steeds legaal kan zijn. Die ingreep heet mulesing. Een jong lam wordt in een soort klem gelegd, ondersteboven, zodat het geen kant op kan. Zonder verdoving wordt de huid rond de billen en staart weggesneden met grote metalen scharen. Niet een beetje, maar zoveel dat er een grote, rauwe, open wond achterblijft. Het dier voelt alles. Het kan nergens heen. Het duurt weken voordat de wond een beetje genezen is, en ondertussen is elke beweging een pijnscheut.

Waarom? Omdat de littekens die daarna ontstaan minder wol produceren. Minder wol betekent minder huidplooien waar vliegen hun eitjes in kunnen leggen. Flystrike is een serieus probleem — maar mulesing blijft de goedkoopste, snelste én de meest brute oplossing. En miljoenen lammetjes betalen daar elk jaar de prijs voor.

Hoe koop je diervriendelijke wol om mee te naaldvilten?

Diervriendelijke wol bestaat. Het is niet moeilijk te vinden. Je moet alleen niet blind vertrouwen op de standaard wol in de winkel. Naaldviltwol komt uit allerlei landen, maar veel hobbywinkels en webshops vertellen lang niet altijd waar de wol precies vandaan komt. Dit is waar je op kunt letten:

  1. Kies wol uit landen waar mulesing verboden is
    • Nieuw-Zeeland
    • Zuid-Afrika
    • Uruguay
    • Europese landen (Duitsland, Engeland, Nederland, Scandinavië)
    In deze landen is mulesing wettelijk verboden of komt het simpelweg niet voor.

  2. Vermijd merinowol uit Australië
    Merino is heerlijk zacht, maar juist díe wol komt het vaakst van gemulesde schapen. Wil je merino? Dan alleen als expliciet vermeld staat dat het ‘non-mulesed’ of ‘mulesing free’ is.

  3. Let op keurmerken
    • RWS – Responsible Wool Standard
    • ZQ Merino
    • GOTS (voor biologische wol)
    Deze keurmerken eisen dat de dieren goed worden behandeld en dat mulesing niet wordt toegepast.

  4. Koop van kleine Europese of lokale schapenhouders
    Veel Nederlandse en Belgische hobbyverkopers werken met wol van kleine kuddes waar de dieren gewoon in de wei lopen, geen mulesing, geen massaproductie. Een paar voorbeelden van termen waarop je kunt zoeken:
    • “heideschaap wol”
    • “Nederlands schapenwol”
    • “lokale wol”
    • “wol van kleinschalige kudde”

  5. Vraag het aan de verkoper
    Veel winkels zijn bereid eerlijk te vertellen waar hun wol vandaan komt. Als ze het niet willen of het antwoord ontwijkend is, dan weet je genoeg.

  6. Voor naaldvilten hoef je geen merino te gebruiken
    Merino is zacht, maar voor figuurtjes is het vaak niet eens ideaal. Wol van Texel, Drents Heideschaap, Gotland of Bluefaced Leicester werkt vaak veel fijner en komt meestal van boeren die geen wrede praktijken gebruiken.

  7. Vermijd goedkope bulkpakketten uit onbekende bronnen
    Goedkope sets van grote webshops hebben bijna nooit info over herkomst. Als iets extreem goedkoop is, is er bijna altijd een reden